Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
94619 Τραγούδια, 235136 Ποιήματα, 28004 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 

Αλεξάνδρα - 1998       
 
Στίχοι:  
Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Μουσική:  
Θανάσης Παπακωνσταντίνου


Τα φύλλα είναι κόκκινα,
φύλλα του φθινοπώρου
κι η σαλαμάντρα αστραφτερή
και κάλτσα του διαβόλου.

Δεν τη χωράει ο Κίσσαβος,
δεν τη χωράει ο τόπος
κι αν της μιλάς για σύνεση
χαμένος πάει ο κόπος.

Αλεξάντρα, σαλαμάντρα, τι κακό είν’ αυτό!
Γιατί πήγες μ’ άλλον άντρα, παλιοκόριτσο;

Η σαλαμάντρα όταν κοιτά
τον ουρανό να βρέχει,
θυμάται την αγάπη της
που πια δεν την κατέχει.

Σπρώχνει το καστανόχωμα,
βγαίνει απ’ τη φωλιά της
και κει που ο κάπρος πλένονταν
σκορπά τα δάκρυά της.

Κίτρινα φοράς και μαύρα, μες στις ομορφιές
Αλεξάντρα, Αλεξάντρα πως με ξέχασες!




 Στατιστικά στοιχεία 
       Δημοφιλία: 92%  (5 ψήφοι)
      Αναγνώσεις: 20716
      Σχόλια: 1
      Αφιερώσεις: 0
 
   

 Δισκογραφία 
 
[1] Λάφυρα
1998
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Αφιέρωσέ το κάπου
Νέα μετάφραση
Εκτυπώσιμη μορφή
Αποστολή με email
Διόρθωση-Συμπλήρωση
 
   
 
   Αλέξιος @ 04-11-2005
   Ανώνυμο σχόλιο
23-03-2006
Πάνω στης τρίχας τη σκιά και στη μορφή του αγέρα απλώνανε τα πόδια τους να φτάσουνε πιο πέρα! Κι αυτά αντιστεκόντουσαν και κράταγαν κρεμμύδια και ήρθε ένας κότσυφας με ξυρισμένα φρύδια. Όχι, του λέω γέροντα, δεν πρέπει να ιδρώσεις, γιατί έχεις πέτρα στο νεφρό και θα τα κακαρώσεις. Φύγε μωρή, μου λέει αυτός και πιάνει μια κοτρώνα μου την πετά στην κεφαλή και πιάνει τη σφεντόνα. Πουλιά πολλά μαγείρεψε από τότε η κυρά του, γιατί είχε σκόρδα με κλωστές και άντεχε τα πυρά του. Μα μη θαρρείς πως δείλιασε το βουλωμένο μάτι, άρπαξε κρυολόγημα και πήγε στο Βραχάτι. Είδε πολλούς να κολυμπούν, κάποιους να τηγανίζουν, είδε και κάποιους να κεντούν και χιόνια να φτυαρίζουν... "Εγώ"


Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο