Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
54978 Τραγούδια, 183202 Ποιήματα, 24054 Μεταφράσεις, 26536 Αφιερώσεις
 


 Το ξόδι Νο2
 
Στίχοι: Αρτέμης
Μουσική: Βάιος Χριστοδούλου, Λάμπρος Κριτσιμάς, Λεωνίδας Πετρόπουλος, Junior SP
Ερμηνευτές: Αρτέμης

Ὁ Ἕλλην ἐσχάτως ἐναγκαλίστηκε τό μηδέν,
και ἀγαλλομένῳ ποδί ἔτρεξε δυτικά τῆς Ἐδέμ,
ἐξέπεσε ἀπό τό πνευματικό τοῦ ὑπερῶον, κι ἀπό ζῶον
θεούμενον καί λογικόν, κατέστη ἁπλῶς ζῶον!
Ἔπαθε μετανεωτερική ἐγκεφαλική μαλάκυνση,
ἔγιν' ὀπαδός μίας προόδου, πού ἰσοπέδωνε τήν παράδοση,
στή συβαριτική του νάρκωση, ζοῦσε ἐν πλήρῃ εὐτυχία,
νόημα ζωῆς τοῦ ἦταν ἡ αὐτοπραγμάτωση κι ἡ αὐτολατρεία.
Διέρρηξε ὁποιονδήποτε δεσμόν εἶχε μέ τό παρελθόν,
ἐπέλεξε νά ζεῖ βίον αὐτιστικόν, σ' ἕνα ἄχρονο παρόν,
δίχως καμμία μέριμνα γιά τό μέλλον, δίχως κανένα ὅραμα,
κατέληξε τυφλός τά τ'ὦτα,τόν τέ νοῦν,τά τ' ὄμματα!

...κι ὅλοι ζοῦσαν δίχως τήν παραμικρή ὑποψία,
ὥσπου τελικά ἡ ἀρρώστια μας ἔφαγε τό πόδι,
τώρα εἴν' ἀργά, πού ἀνακάλυψαν τήν συνομωσία,
τώρα εἴν' ἀργά, γιατί βρισκόμαστε στό ξόδι!
Φώναζα, ὅτι ἐρχόταν σκοτομήνιος νύχτα
καί μέ ἔλεγες τρελό, συνωμοσιολόγο καί φασίστα!
Τώρα πού 'ρθε γιά Τό Ξόδι ἡ δικαίωση, ἡ πικρή,
τώρα, τό νά θρηνεῖς πάνω ἀπ' τά μνήματα δέν ὠφελεῖ!

Και ἀναρωτιέσαι,
γιατί, στή χώρα πού γεννήθηκαν τά ὑψηλά ἰδανικά,
σήμερα ὅλοι τείνουνε χεῖρες γιά δανεικά; Ἐπειδή ἁπλά
ἀπό τή Δελφική Ἰδέα τοῦ Σικελιανοῦ καί τῆς Πάλμερ,
εἶχαν ὁδηγηθεῖ στήν ἰδέα τοῦ Cayenne καί τοῦ Hammer.
Λάτρευαν ξόανα, ζοῦσαν σέ μία εἰκονική πραγματικότητα,
γι' αὐτό καί σάστισαν τή μέρα πού προσγειώθηκαν ἀπότομα
ἀπό τήν ἐπίπλαστη εὐδαιμονία, μέσα στόν ὄλεθρο,
κι ἄν δεῖς, ἀκόμα δέν ἐννόησαν, ἀπό πού ἔλαβαν τόν κόλαφο!
Στούς σύγχρονους κονκισταδόρες εἶχαν ἐκχωρήσει τά πάντα,
μ' ἀντάλλαγμα ἕνα καθρεφτάκι καί μία γυαλιστερή χάντρα,
καί ἐνῶ εἶχαν θαμπωθεῖ, μία δράκα ἀπό ἐξωνημένους,
ὕφαινε σιωπηρῶς καί ὑπογείως τό σάβανο τοῦ Γένους!
Ἐλπίδα φυσικά δέν φαινότανε πουθενά στόν ὁρίζοντα,
ἀφοῦ μέ τή νεοταξική παιδεία πού παρεῖχε τό σύστημα,
παρήγοντο μόνο ἡττημένα μυαλά καί νέο-γενίτσαροι,
κοινῶς ἄτομα πού μισούσανε τήν ἴδια τους τήν ὕπαρξη!
Δέν ὑπῆρχε ἕνας καθηγητής, ὅπως ὁ Ἰωάννης Συκουτρής,
γιά νά διδάξει ἐκ νέου τόν «ἡρωικόν τρόπο ζωῆς».
Δι' ἑλληνισμόν σαλούς εἶχε ὁ τόπος ἀνάγκη, ὅπως ἐκεῖνον
στήν Ἀγέλαστο Πέτρα, τόν Παναγιώτη Φαρμάκη·
ὁ Ἐκσυγχρονισμός εἶχε εἰσαγάγει μεθόδους σύγχρονες
κι οἱ Ἕλληνες ἔτρωγαν τίς σάρκες τούς ὡς ἄλλοι Ἐρυσίχθονες.
Ἐξοστράκιζαν τίς φωνές, πού ἐπεσήμαιναν τόν κίνδυνο,
λόγῳ του ὅτι διατάρασσαν τόν ὕπνο τούς τόν νήδυμον!

...κι ὅλοι ζοῦσαν δίχως τήν παραμικρή ὑποψία,
ὥσπου τελικά ἡ ἀρρώστια μας ἔφαγε τό πόδι,
τώρα εἴν' ἀργά, πού ἀνακάλυψαν τήν συνομωσία,
τώρα εἴν' ἀργά, γιατί βρισκόμαστε στό ξόδι!
Φώναζα, ὅτι ἐρχόταν σκοτομήνιος νύχτα
καί μέ ἔλεγες τρελό, συνωμοσιολόγο καί φασίστα!
Τώρα πού 'ρθε γιά Τό Ξόδι ἡ δικαίωση, ἡ πικρή,
τώρα, τό νά θρηνεῖς πάνω ἀπ' τά μνήματα δέν ὠφελεῖ!

Δισκογραφία: Λυκόσχημος Αμνός

Youtube: https://www.youtube.com/watch?v=68IDZxn3RmI

https://www.youtube.com/watch?v=68IDZxn3RmI
 
Οι παραπάνω στίχοι είναι στο στάδιο της εξέτασης και δεν έχει ελεγχθεί ούτε το περιεχόμενό τους, ούτε η πιθανότητα να υπάρχουν ήδη στο stixoi.