Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
97829 Τραγούδια, 238555 Ποιήματα, 28004 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 


 Ποτέ δεν ήμουν μόνος τελικά
 
Στίχοι: Κόρε. Ύδρο.
Μουσική: Κόρε. Ύδρο.
Ερμηνευτές: Κόρε. Ύδρο.

Όλα ξεκίνησαν για πλάκα
το καλοκαίρι του ’7.
Ήταν, αλήθεια, τα καλύτερά σου χρόνια,
αυτά που χάνονται μετά...

Είπαν πως είσαι η αγάπη,
μα δε σε ξέρανε καλά·
οι συνιστώσες σου καλύπτουν ένα χώρο
απ’ το υπερπέραν στα σκατά.

Είδα στον ύπνο μου ξανά τον Παναγιώτη
να ανακοινώνει πικραμένος τη δραχμή
κι ένιωσα τρόμο, αρκουδάκια να με τρώνε,
μα πίσω απ’ όλα -δεν το κρύβω- μια ηδονή.

Όσο κι αν πένθησα για σένα,
ακόμα κάτι δεν ξεχνώ,
κι αυτός ο φόβος μήπως χάσω το παιχνίδι
ακόμα με κρατάει εδώ...

Το τέλος είχε πάντα τιμωρία
η υπεροψία της χαράς,
μα όσο κι αν έκλαψα, κι αν είπα πως πεθαίνω,
ποτέ δεν ήμουν μόνος τελικά.

Προτεινόμενος δίσκος: Απλές ασκήσεις στον υπαρξισμό - 2013

Αποστολέας: cactus

 
Οι παραπάνω στίχοι είναι στο στάδιο της εξέτασης και δεν έχει ελεγχθεί ούτε το περιεχόμενό τους, ούτε η πιθανότητα να υπάρχουν ήδη στο stixoi.