Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
99739 Τραγούδια, 241748 Ποιήματα, 28004 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 


 Εκείν' η πρώτη πεθυμιά
 
Στίχοι: Γαούτσης Βαλάντης
Μουσική:
Ερμηνευτές:

Μόνο γι'απόψε, σταγόνες τρεχούμενες να γινόμασταν
σε κάποιο παραθύρι, ίσα για να κατέληγε κοινός ο εγωισμός.
Με βία να μας κατάπινε το περβάζι ξεροσφύρι,
κι εμείς να καμαρώνουμε πως είμαστε, κάποιας βροχής ο καημός.
Μόνο γι'απόψε, σε εσκεμμένα ραϊσμένο γυαλί
ταξίδι να μας χάριζαν εκείνες, οι άτολμες ενός δειλού στιγμές.
Μα εμείς,σαν τολμηροί παραδεχτήκαμε τη μυρωδιά 'π'τις κλίνες,
που 'κανε την ανοησία μας, να μοιάζει τρυφερή.
Μόνο γι'απόψε, ας σβήσουμε μια φωτιά, κι ας ποτίσουμε
μια γλάστρα ως απάνω, δείχνοντας ο έρωτας,πώς κρατιέται ζωντανός.
Πρόθυμος να θυσιαστεί, μα και να θυσιάσει για να μην πέσει χάμω
κι εμείς να καμαρώνουμε πως είμαστε, κάποιας βροχής ο στεναγμός.

Μόνο γι'απόψε, στων δειλών την όραση αν δώσουμε
και 'κείνοι μας κοιτάξουν, θ'αντικρίσουν πλήρη την ομορφιά.
Έτσι όπως θα 'μαστε πικροί,όταν στο στόμα τους μας στάξουν
θα μεθύσουνε που στέρησαν σε κάποιο πάθος τους τη λευτεριά.

Μόνο γι'απόψε, ω, κι ας είχαμε λιγάκι παραπάνω
απ'τη βραδιά που ξημερώνει, λες και βιάζεται να μας αποχωριστεί.
Να τρέχαμε σε σώματα,να πλέναμε καθ'ερωτευμένο που ιδρώνει,
κι ο κόσμος μας ο απέραντος μ'εμάς να θέλει να λουστεί.

Μονάχα γι'απόψε, ας γινόμασταν το πιο βαρύ ποτό
των μελλοθάνατων εαυτών μας, θυμόμενοι μια πρώτη προδοσιά.
Τροχάδην στα λαρύγγια μας απολαμβάνοντας τη γεύση των λαθών μας
θα ρέαμε ως την πρώτη πεθυμιά: να 'ναι κοινός ο εγωισμός μας.

Αποστολέας: KONSTANTINOS

 
Οι παραπάνω στίχοι είναι στο στάδιο της εξέτασης και δεν έχει ελεγχθεί ούτε το περιεχόμενό τους, ούτε η πιθανότητα να υπάρχουν ήδη στο stixoi.