Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
100679 Τραγούδια, 243605 Ποιήματα, 28004 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 


 Το σεντόνι
 
Στίχοι: Αλέξανδρος Τσίγγος
Μουσική:
Ερμηνευτές:

Μια μέρα κίνησε να βγει
σα το λευκό σεντόνι
παλικαράκι αμούστακο
μες της ζωής το αμόνι.

Στο δρόμο του αντάμωσε
πολλούς και τους ρωτούσε
αν η ζωή είναι άδικη
μα ποιος να του απαντούσε.

Εκείνο παραπάτησε
δε γνώριζε το ζύγι
και σκόνταψε και μάτωσε
με το σεντόνι σμίγει.

Λευκό αυτό ξεκίνησε
και γέμισε σημάδια
τα συν τα πλην τα της ζωής
του πόνου και τα χάδια.

Τα χείλια του γελάσανε
κι άλλες φορές δακρύσαν
το όμορφο το πρόσωπο
με χαρακιές γεμίσαν.

Της νόστου έτρωγε φαγί
με αγκάθια πληρωμένο
κοιτούσε για επιστροφή
το δρόμο το κλεισμένο.

Μόνο μπροστά θα βάδιζε
στα χρόνια που περνούσε
μα το σεντόνι το λευκό
καθάριο το κρατούσε.

Αυτός ήταν ο φίλος του
σε αυτό πάντα μιλούσε
το βράδυ όταν έγερνε
κι αυτό του απαντούσε.

Κι αν πείνασες δεν έκλεψες
κι αν ήθελες δεν πήρες
μα στα κρυφά σου ζήλευες
των καραβιών τις μοίρες.

Να μουν καράβι δυνατό
παντού να ταξιδεύω
λιμάνια να με ξέρουνε
κι εγω να τα κουρσεύω.

Έκλεισε τα ματάκια του
όπως του απαντούσε
όπως στον ύπνο έγερνε
κι τα όνειρα φιλούσε.

Πέρασαν χρόνια γέρασε
το αμούστακο παιδάκι
ψέλλισε όμορφη ζωή
να αναπαυτώ λιγάκι.

Την άλλη μέρα το πρωί
γυναίκα παιδιά κι εγγόνια
και φίλοι ήταν καρδιακοί
που είπαν αγάπης λόγια.

Με το σεντόνι το παλιό
που είχε άλλο χρώμα
μα ήταν πάντα καθαρό
τους σμίξαν με το χώμα.

Αποστολέας: ΑλέξανδροςΤσίγγος, Αλέξανδρος Τσίγγος

 
Οι παραπάνω στίχοι είναι στο στάδιο της εξέτασης και δεν έχει ελεγχθεί ούτε το περιεχόμενό τους, ούτε η πιθανότητα να υπάρχουν ήδη στο stixoi.