Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
72272 Τραγούδια, 223446 Ποιήματα, 27190 Μεταφράσεις, 26567 Αφιερώσεις
 


 Ανθρωπάκια
 
Στίχοι: Ξενοφών Μπρουντζάκης & Φίλιππος Σπυρόπουλος
Μουσική: Τερμίτες
Ερμηνευτές: Τερμίτες

Τελειώνει η μέρα, μα εγώ κοιτάζω,
στο δίπλα κάδρο, να περπατάνε
τρία ανθρωπάκια π' όλο γελάνε
με τέτοιο τρόπο, σα να ρωτάνε,
ποιά η ελπίδα σου, πού 'ν' η χαρά σου.
πόσο τα πούλησες, σε ποιό παζάρι
και δίχως όνειρα, πού τριγυρνάς.

Μα εγώ νυστάζω, δεν προλαβαίνω,
στις ερωτήσεις, να απαντώ,
πρέπει κι απόψε, χωρίς σκοτούρες,
γλυκά να πέσω να κοιμηθώ,
σε σκέψεις τέτοιες, που 'χουν μπελάδες,
δεν έχω λόγο να μπλεχτώ,
δεν έχω λόγο για να μπλεχτώ.

Μα αυτά γελάνε και επιμένουν
να με σκοτίζουν, χωρίς σκοπό,
σπάω το κάδρο και το πετάω,
να πέσω ήσυχος, να κοιμηθώ,,
μα πάλι, να τα, μέσ' στον καθρέφτη,
μέσα στ' όνειρό μου το σκοτεινό,
πάνω στο πάπλωμα να περπατάνε,
να μ' εμποδίζουν να σκεπαστώ.

Κάτι, σαν τρέλα, με γονατίζει,
μέρα τη μέρα με τυραννάει,
με πιάνει αγχος, έχω αρρωστήσει,
αυτός ο φόβος με ξεπερνάει,
βγαίνω στο δρόμο για να ξεχάσω
σαν φαντάσματα, μ' ακολουθούν
και σαν φαντάσματα, μ' ακολουθούν.

Ό,τι κι αν κάνω για να χαθούν,
μπρος μου πετάγονται και απορούν
που επιμένω να παραμένω,
ένα ανθρωπάκι υποταγμένο
που, όλοι τριγύρω, περιφρονούν,
που, όλοι τριγύρω, περιφρονούν,
που, όλοι τριγύρω, περιφρονούν.

Δισκογραφία: Τσιμεντένια τρένα

Αποστολέας: Χριστόδουλας

 
Οι παραπάνω στίχοι είναι στο στάδιο της εξέτασης και δεν έχει ελεγχθεί ούτε το περιεχόμενό τους, ούτε η πιθανότητα να υπάρχουν ήδη στο stixoi.